Czy istnieje czyściec?

czysciecDla mnie osobiście idea istnienia takiego miejsca jak czyściec jest jednocześnie smutna i pocieszająca zarazem. Czyściec jest kwintesencją wszystkiego, co w religii chrześcijańskiej jest złe i dobre. Miejscem spotkania, szarą strefą. Z jednej strony sama idea sądu ostatecznego, na którym zostaniemy rozliczeni z całego naszego życia, wszystkich wyborów których dokonaliśmy, nawet z myśli jakie mieliśmy i to według jakiegoś z góry ustalonego, nie do końca precyzyjnego wzorca wartości którego wcale możemy nie podzielać odrzuca mnie. A już przekonanie że istnieje jakaś szczególna grupa ludzi którym objawiono ten wzorzec i mają oni moc wyznaczania tego, co jest dobre a co złe wydaje mi się fundamentalnie niewłaściwa. Jeszcze bardziej podejrzana wydaje mi się sytuacja w której ta uprzywilejowana grupa może niemal dosłownie handlować tym tak cennym zbawieniem. Z drugiej strony idea czyśćca, bądź przekonanie o jego istnieniu, niesie ze sobą pociechę. Oznacza bowiem, że ten arbitralny sąd który ma się nad nami odbyć nie musi być jednak tak ostateczny jak ma to miejsce w innych religiach (od starożytnego Egiptu poczynając a na islamie kończąc). Wskazuje na istnienie wątpliwości w ocenach, zrozumienie dla skomplikowania ludzkiej natury. W końcu kto jest tak naprawdę, w pełni dobry bądź całkowicie zły?

Teorie dotyczące życia pośmiertnego

cmentarzGdzie więc wylądujemy po zakończeniu doczesnego życia? To zależy od tego, jakimi ludźmi jesteśmy. Pod uwagę brane będą trzy sfery opisujące nasz profil. Sattva – sfera czystości człowieka i wiedzy, jaką zdołał on posiąść w trakcie swojego życia. Raja – sfera wszelkich działań i wyzwań podejmowanych przez człowieka, a także realizowane przez niego pasje, aspiracje i marzenia. Tama – sfera określająca pewien niedobór, brak inicjatyw, brak działania, a także brak opanowanej wiedzy i ignorancję w stosunku do świata.

Ponadto, podczas doboru pośmiertnego poziomu życia, znaczenie będą mieć także inne czynniki.

1.Popełnione grzechy.

2.Potrzeba bądź uczucie zemsty.

3.Niezaspokojone potrzeby i żądze.

4.Egoizm.

5.Materializm.

6.Duchowość.

7.Wewnętrzne przekonania.

To, co ciekawe jest w tej teorii to wszechstronność pewnego rodzaju badania człowieka. Analizie podlegają rozmaite cechy osobowości, doświadczenia, wiedza, styl życia, osiągnięcia, postawy, wszystko, co miało związek ze zdolnością człowieka do samodzielnego poprowadzenia życia. Ta, jak i każda teoria, ma wiele niewiadomych, pytań pozostawionych bez odpowiedzi. Nie mniej jednak, podkreśla, również podobnie do innych teorii, nieśmiertelność duszy
i znaczenie życia ziemskiego.

Co nas czeka po śmierci?

po smierciKtóż z nas nie zadawał sobie tego pytania. Co stanie się po śmierci? Czy czeka nas jakieś nowe życie? Jeśli tak, to jakie i gdzie? Jeśli nie, to co się z nami stanie? Czy tak po prostu przestaniemy żyć? Każdy zadaje obie pytania dotyczące końca obecnego życia. A co z odpowiedziami? Odpowiedzi i teorii jest wiele. Ideą łączącą większość religii i wyznawanych prawd, jest niezaprzeczalny fakt nieśmiertelności człowieka w sensie duchowym. Oznacza to wiarę, w to, że po śmierci ciała, dusza ludzka żyje dalej i staje się nowym bytem fizycznym. Resztę określają poszczególne wierzenia. Według jednej z teorii, to co czeka ludzi po śmierci zależne jest od tego, w jaki sposób wiedliśmy nasze dotychczasowe życie. Pod uwagę brane będą wszelkie sfery naszego człowieczeństwa, począwszy od usposobienia i mentalności, aż po zdolności intelektualne. Co więcej, teoria ta zakłada istnienie różnych poziomów świata pośmiertnego. Jest ich czternaście, siedem poziomów pozytywnych, symbolizujących niebo, i siedem poziomów negatywnych symbolizujących piekło.